Hoi, hoi,

Hoewel ik sinds India weer op Nederlandse bodem ben, is het hier in Bonaire toch echt anders dan in Rotterdam! Tropische temperaturen, relaxte sfeer en vriendelijke mensen. Verder ben ik bij Jack en Kees Jan in huis en dat is echt gezellig! Hun dochtertje Jasmijn is een super lieve baby van 8 weken.

Na de conferentie in India (wat inspirerend was), vloog ik terug naar Amsterdam en had ik even tijd om mijn spullen te wassen en opnieuw mijn bagage in te pakken. Vorige week vrijdag kwam ik aan op Bonaire na een tussenstop op Aruba. Jack stond mij al op te wachten en het gekke was dat het gat van 6 maanden er helemaal niet leek te zijn. In het nieuwe huis dat ze deze maand zijn ingetrokken staan al haar spulletjes die ze ook in Rotterdam had, dus de woonkamer ziet er vertrouwd uit. Als je echter naar buiten kijkt zijn er opeens palmbomen.

Het weekend heb ik meegedraaid in hun ritme; wezen zwemmen, naar de weeksluiting en de zondagse kerkdienst. Maandag werd mijn gehuurde (elektrische) fiets gebracht, zodat ik zelf op pad kon. Als eerste heb ik geinformeerd bij enkele duikscholen. Mijn laatste duik in Libanon was dieper dan ik officieel mocht gaan en het leek mij verstandig om een vervolgcursus te nemen zodat ik in de toekomst dit probleem niet meer heb. Ik kon dinsdag al terecht voor het laatste gedeelte van de theorie en woensdag, donderdag en vrijdag ben ik wezen duiken. Onder andere heb ik een duik gemaakt naar een wrak op 30 meter diepte en een navigatieduik. In die laatste duik moet je met behulp van een kompas een koers uitzetten. Als je tank half leeg is draai je om en de bedoeling is dat je op hetzelfde punt uitkomt waar vandaan je vertrokken bent. En dat is gelukt!

Gisteren ging ik duiken vanaf een boot en net toen we aanmeerden werd er enthousiast vanaf de kant gezwaaid dat we snel het water in moesten gaan. Er zwom namelijk een grote mantarog in het water. We waren juist op tijd om dit bijzondere moment mee te maken! De duikinstructeur gaf aan dat hij de rog slechts 2x eerder had gezien in 1,5 jaar tijd. Ook dieper in het water waren er veel mooie vissen te zien bij het rif. Verder mag ik mij nu een advanded open water duiker noemen! Nu alleen zorgen dat ik genoeg landen blijf bezoeken waar ik duiken kan, maar volgens mij hoeft dat geen probleem te zijn voor mij.

Maandagochtend neem ik het vliegtuig naar Curacao waar ik met name het centrum van Willemstad wil bekijken. Woensdagavond vlieg ik terug naar Nederland waar ik donderdagochtend hoop te landen. Het zal best wel weer wennen zijn en vanaf 1 december start ook weer het werkende leven. Gelukkig heb ik al iets om naar uit te kijken, want de reunie van de Adventure Tour in Libanon staat voor het 2e weekend van december gepland in de Zwitserse bergen.

Een zonnige groet!

Cobie